گفتم: که هستی و از کدام نسلی؟   گفت: آزاده ای از مکتب حسین
گفتم: نامت چیست؟                                   گفت: نام مهم نیست.
گفتم: پس چه چیز مهم است؟                     گفت: انجام تکالیف و رضای محبوب.
گفتم: کدام تکلیف؟                                 گفت: آن که غایت هستی است.
گفتم: غایت هستی چیست؟                        گفت: ذبح نفس و خودسازی.
گفتم: اعتکاف و گوشه نشینی                   گفت: هرگز! مقصود جهاد در دو جبهه است.
گفتم: از فرهنگ بگو.                           گفت: آیینه تمام نمای تعالی و رشد یک ملت.
گفتم: فرهنگ ایرانی یا اسلامی                   گفت: امتزاج نار و نور.
گفتم: از شیخ اشراق چه می دانی                 گفت: آواز پر جبرییلش را شنیده ام.
گفتم: جلال آل احمد را می شناسی               

گفت: در غربزدگی شناختمش و خسی در میقاتش مرا به میقات برد.
گفتم: از فرهنگ غرب بگو!                     گفت: معنویت زدایی, ابتذال و فساد.
گفتم: علم و تکنولوزی چطور؟                   گفت: همه در خدمت مادیت انسان.
گفتم: در آنجا انسان چگونه است  گفت: همه چیز دارد الا خدا.
گفتم: پس خدای مسیح کجاست؟                گفت: با دستان انسان در کلیسا محبوس شده
گفتم: یعنی چه؟    

  گفت: خدا در غرب فقط روزهای یکشنبه و برای ساعتی ظهور می کند!

گفتم: از قبل از انقلاب چه میدانی؟

سلام...

در شگفتم که سلام،

آغاز هر دیداری ست ولی در نماز،

پایان است...شاید این بدان معناست